இல்லற தாம்பத்யம்

நான் மகன் நீ ...

இன்று

நான் நீ மகன்  சரியா 

என்றேன்...

புரியலை என்றாள்

அன்றும்

இரவு கழிந்தது

நான் மகன் அவளென்று

திண்ணை

நினைவிலிருந்து நீங்கவேயில்லை  

அக்ரஹார திண்ணை...

ஆண்டு விடுமுறைக்கு வருகையில்

இந்த வருடமாவது 

திண்ணையை தாண்ட முடியுமா...

ஓடித் தாண்டாமல் 

நின்று தாண்ட முடியுமா என்ற 

அச்சத்தையும் ஆவலையும்

ரயிலிலிருந்து இறங்கி வீட்டுக்கு 

நடந்து செல்லும் பொழுதே 
கிளப்பிவிடும்...

கம்பம் பிடித்தல் விளையாட்டு..

விட்டுக்குடுத்தல் அறியாத வயதில்

திண்ணை கம்பத்தை 

வெற்றிக்காக வெறித்தனமாக ஓடி 

கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டதும்...

உயிர் குடுத்தாடும் ஆட்டத்தில் 

உயிரை குடுத்து ஓடிய ஓட்டமும்

திண்ணை அறியும்...

எதிர் பள்ளிக்கூடத்து சிறுவர்கள் 

இடைவேளையில் அசுத்தம் செய்யாமல் 

இருக்க கம்புடன் திண்ணையில் 

அமர்ந்து காவல் காத்ததும்...

ஆடு புலி ஆட்டமும், 

பகடைக்காயும், பல்லாங்குழியும், 

சோழியும் , சீட்டாட்டமுமென 

திண்ணை எப்பொழுதும் 

நிரம்பி இருக்கும்...

கலா கனகா உஷா 

அணு கீதா ஸ்ரீமதி 

விஜய் கணேஷ் 

வெறும் பெயர்கள் அல்ல

திண்ணையால் சேர்ந்த

 இளமைக்கால 

உன்னத நட்பின் அனுபவங்கள்...

தெருவே கூடி வேடிக்கைபார்க்கும்

தீபாவளி சங்கு சக்கரம் 

திண்ணையிலிருந்து விழாமல் 

தடுக்க ஆளுக்கு ஒரு 

பெரிய கைத்தடி...

தாத்தாவுடன் 

பல மாலை பொழுதுகளில் 

திண்ணையில் அமர்ந்து 

அவருக்கு வணக்கம் சொல்வோரை 

எண்ணிக்கொண்டிருப்போம்...

பாட்டி சொல்லிக்குடுத்த 

பாடத்திற்கு  ஊதியமாக  

திண்ணையை  சுத்தம் செய்துவிட்டு 

செல்லும் சிறுமிகள்...

மனைவி பையித்தியமானதிலிருந்து

எதிர் வீட்டு ரகுராமன் 

திண்ணையில் தான் 

இரவுகளை கழிப்பார்...

இப்படி  எல்லார் வாழ்க்கையிலும் 

வந்து சென்ற திண்ணை

ஏனோ 

தெருவில் ஒரு 

அழுக்கு மூட்டையுடன் அமர்ந்திருந்த

அம்மிணி பிச்சைக்காரிக்கு மட்டும் 

எட்டாமலே இருந்துவிட்டது.

நேரக்கணக்கு

எப்பொழுதும் தாமதமாகவே 

கிளம்புகிறாள் மகள் என்று 

கடிகாரத்தை ஐந்து நிமிடம் வேகமாக வைத்தேன்.

மணி பார்க்கும் ஒவ்வொரு நேரமும்

ஐந்தை கழித்தே தாமதமாக செல்ல 

ஆரம்பித்தேன் நான்.

துணை

நான் பார்த்தால் 

எனை பார்க்கும், 

நடந்தால் உடன் 

நடக்கும்,

ஓடினால் உடன் 

விரையும், 

நின்றால் காத்திருக்கும்,

உனை விட 

சிறந்த துணை 

வேறில்லை 

வான் நிலவே !

அஹிம்சை

சுதந்திர தினம் - 

பட்டு வேட்டி 

பட்டு சட்டையுடன் 

ஆயத்தமாகிவிட்டார் 

அஹிம்சை சொற்பொழிவு 

ஆற்ற ..

சிறை

சுதந்திர கிளி -

நாளை என்னாகுமோ என்று

ஜோசியரை பார்த்து 

சிறைபட்டுக்கொண்டது

அன்னைக்கு அஞ்சலி

தன்னை மறந்து என்னை உருவாக்கியவளே !

என்னை சுமந்த உன் பிரசவ வலியை விட

உன் சவம் சுமந்த என் வலி கொடியதம்மா...

உன் உடம்பு சிறியது - அதற்குள் 

பெரிய இதயத்தை பெற்றதால் - இடமில்லாமல் 

உன் சிறுநீரகம் இன்னும் சிறுத்துப்போயிருக்கும்

ஒருவரையும் நீ குத்திக் காட்டியதில்லை - 

ஆனால் உன் கரம் காட்டினாய் 

அதில் ஊசி குத்தாத இடமில்லை 

வந்த விருந்தினரை உபசரிக்க மறந்ததில்லை -

உன் நுரையீரலுக்கு வந்த நுண்யுயிர் கிருமி உட்பட

புற்று நோய் வந்த போதிலும் 

என்றும் போல் 

இன்புற்று இருந்தாய்...

காச நோயையும் தாண்டி வந்த நீ

இந்த சிறு 

சுவாச நோய் தாண்ட இயலவில்லையே ..

உன் உடம்பை 

நீ

பற்றிக்க முடியாமல் 

தீ

பற்றிக்க நேர்ந்ததே ...

எனக்கு 

பாடம் புகட்டிய உனக்கு 

பாடைப் படுக்கையா ?

என் முதல் சுவாசம் நள்ளிரவில் - ஆனால்

பலமுறை நீ சுவாசம் இன்றி தவித்த வேளையிலும் 

என் உறக்கம் கலைக்காமல் தனியே தவித்திருந்தாய்.

உன் உயிர் பிரியும் என்று அறிந்திருந்தால் - உனக்கு 

ஊட்டிய உணவில் என் உயிரை சற்றே கலந்திருப்பேன்...

கிடங்கில் கிடக்கும்  உன் பழைய கடிதத்தை எடுத்துப் படிக்க முடியாமல் - 

எண்ணற்ற

சடங்கில் சிக்கித் தவிக்கிறேன். 

தனியே உன் நினைவில் மட்டும் மூழ்கி 

வெளிவர இன்னும் காத்திருக்குது ...

கண்ணோரம் தேங்கி நிற்கும் கண்ணீர்